Wachten

Ik ben altijd en overal op tijd. Ik breng dus een groot gedeelte van mijn leven door met wachten op degenen die dat niet zijn. Philippe Bouvard

Ik ben altijd en overal op tijd. Ik breng dus een groot gedeelte van mijn leven door met wachten op degenen die dat niet zijn. Philippe Bouvard

Een puisterige jongen in de grijze ochtend op een afgelegen bedrijventerrein in het oosten van het land.

“Wat ben je vroeg.” zei hij toen ik me meldde voor de test. “Mooi. Dan kun je meteen beginnen.” Na enkele instructies verdween hij in het kamertje ernaast.

Zo’n drie kwartier later was ik klaar met m’n opdrachten en klopte ik aan de openstaande deur. Hij was nog steeds alleen. Ik deed m’n jas aan die ik ’r had opgehangen.

“Is alles gelukt?” vroeg hij. Ik knikte. Hij trommelde met z’n vingers op tafel. “Mooi.” zei hij. “Dan is ’t nu wachten geblazen.”

“Hoezo?” vroeg ik terwijl m’n kraag goed deed.

“Ze hebben bijna allemaal afgebeld.” zei hij. “Alleen nog twee man aan ’t eind van de middag.”

[’t Regende toen ik buitenkwam en naar m’n bushalte liep. Ik draaide me om. Op de eerste verdieping keek een puisterige jongen door het raam. Hij wachtte.]

Standaard

8 gedachten over “Wachten

  1. Een toen erg puisterige jongen van de middelbare school is vorig jaar bij mij in de straat gaan wonen. Ik kan heel goed begrijpen waarom zijn vriendin op hem is gevallen. Wat zijn die puisten mooi opgedroogd.

    {Mowl: sommigen boffen.}

  2. Marloes schreef:

    Je had hem de url van dit log moeten geven, dan was het wachten hem vast niet lang gevallen.

    {Mowl: dat vind ik nou lief.}

  3. Jaartal schreef:

    Geen goeie smoes paraat om deze jongeman te helpen de wachttijd wat te bekorten dan wel anderszins wat te veraangenamen?

    (kuch)

    {Mowl: ik herhaal — puisterig.}

Zeg het eens.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.