Ding an sich

Het paradijs ontstaat pas op het moment dat je het verlaat of in de tijd voordat je het betreedt. Connie Palmen

Dat iedereen in de buurtsuper zo opgewekt keek, viel me meteen op. Het zouden de omstandigheden zijn, dacht ik nog. Je weet wel – het mooie weer, de ontspannen sfeer. Zomer, zeg maar.

Maar bij de kassa werd het eng.

De man voor me gaf spontaan een stuiver aan een ander om zijn boodschappen gepast te kunnen betalen. En de vrouw achter mij stopte het jongetje dat een dubbeltje tekort kwam voor zijn croissant het ontbrekende geldstuk toe.

“Alsjeblieft” en “Dankjewel” vlogen rond als dikke vliegen door een vooroorlogse slager. En iedereen glimlachte dat het een aard had – de kassajongen incluis.

Je zou bijna geloven dat er iets bovennatuurlijks aan de gang was.

De buurman van de buurtsuper bezemde zijn stoepje toen ik uit de winkel kwam. Hij veegde blad van de vorige herfst weg.

Ik zei hem gedag.

“Ach, rot op.” zei hij.

Zo kan het dus ook, dacht ik tevreden.

Standaard

2 gedachten over “Ding an sich

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.