Fokking gek

Eén uur koude zuigt zeven jaren warmte weg. Michael Denham

Eén uur koude zuigt zeven jaren warmte weg. Michael Denham

De jongen stompte in zijn hand en trommelde dan op het schap bij het raam.

“Mijn vader is fokking gek!” kreet hij.

“Hoezo?” vroeg de ongeveer even oude reisgenoot tegenover hem.

“Nou, gisterenavond komt hij op mijn kamer en begint meteen tegen me te roepen.” snoof de stompjongen. Hij trommelde weer op het plankje. “Dat ik nooit luister en dit niet doe en dat niet doe.” Het trommelen werd steviger. “Dus zeg ik dat ik dat niet pik en dat ik het huis uit ga.” Een moment hield hij stil: hij trommelde niet en stompte ook niet.

“Wat denk je? Gaat hij met zijn handen wijd voor de deur staan! Zo.” (Hij deed voor hoe dat er uit zag.) “Jij gaat helemaal nergens heen, jongeman!” baste die zijn vader na. Hij schudde zijn hoofd. “Echt fokking gek!”

[“Tja.” zei de rustige jongen. Wat misschien nog het best te zeggen was.]

Standaard

2 gedachten over “Fokking gek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.